Lid van de Conservatieve Partij in Engeland. In 1911 werd hij gekozen om het district Sparkbrook in Birmingham te vertegenwoordigen in het "House of Commons". Hij was vice staatssecretaris van koloniale zaken in het kabinet van Lloyd George (1919-21). Hij vervulde tot 1929 diverse posten maar toen Labour in 1929 de verkiezingen won verloor hij zijn post. Nadat zijn vriend Churchill in 1940 Premier werd kreeg hij een aanstelling als inister van Staat voor India en Burma. In 1945 verloor hij deze toen Chruchill de verkiezingen onverwacht verloor.

Hij steunde Winston Churchill gedurende de oorlog en diende in zijn kabinet als vervangend premier. In 1945 versloeg in de verkiezingen Winston Churchill, die deze nederlaag als verraad opvatte.

Balbo was een van de meest flamboyante politici van de fascistische partij. Hij was ervaren vlieger en was minister van luchtvaart geweest. In 1936 werd hij benoemd tot Gouverneur van Libie. Hij was een sterke tegenstander van een verbond met Hitler en drong er bij Mussolini op aan niet betrokken te raken bij de oorlog.

In zijn jonge jaren werkte hij op de provinciale griffie in Arnhem en bij het hoofdbestuur van de PTT. Verder was hij lid van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland. Sinds 1936 Minister van Binnenlandse Zaken in de kabinetten van Colijn. Hij was lid van de C.H.U. In de meidagen van 1940 was hij Minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet van Jhr. De Geer dat naar Engeland vertrok. Daar stond hij bekend als een harde werker. Hij keerde na de oorlog niet meer terug in de politiek.

Na de overwinning van de geallieerden tegen Duitsland viel de Engelse coalitie uiteen. Churchill vormde een conservatief kabinet, maar bij de verkiezingen (juli 1945) leed zijn partij de nederlaag. Churchill beschouwde deze uitslag als een daad van grote ondankbaarheid van het Britse volk.